Çıkan bir diş bir anneye neler düşündürür.Büyük oğlumda çok beklemiştim ilk dişini görmeyi.Tam 14 aylıkken merhaba demişti bize o ilk diş.Küçük oğlumda o kadar beklemedim bu sabah dişini gördüm yani8.5 aylıkken çıkmış oldu ilk dişi.Hem çok sevindim hem de içim buruldu :( Büyüklerimizin bir lafı vardır ölmeyen büyür diye bu laf önceleri bana çok gereksiz gelirdi ama bugün çok anlamlı geldi...
Bazen ikisi de kucagımdayken kapatıyorum gözümü Toprağıda düşünüyorum ozaman onuda kucaklıyorum.Çok isterdim çok oda bizimle varlığıyla yanımızda olsun ,onunda ilk çıkan dişine sevinelim,onunda alltını boklu seni diye söylenerek değiştireyim,onuda doyurayım anne acıktım desin anne susadım desin anne uyuyalım desin...Ama olmadı.Hayatta bazı şeyler gercekten ama gercekten doğa üstü beni varlığıyla 9 ay onurlandırdı bana yine sevgisini hatıra bıraktı yinede onun gibi bir meleğe sahip olmaktan çok mutluyum ama çok hasret doluyum nekadar ikisinede sarılabiyor öpüp koklayabiliyor olsamda her evladın yeri farklıymış...
İşte yeni çıkan bir diş bana bunları düşündürdü.Sabah sabah hem sevindim hem hüzünlendim..HAYAT BU...