YORUMSUZ....

Aslında birşeyler yazmak ve bir kaç yeni resim yüklemek istiyordum.İçimi dökmek istiyordum,hem dışardaki mevsimi hemde bendeki mevsimi yazmak istiyordum.Sonra bu resimleri buldum.Bunları gördükten en önemlisi bunları yaşadıktan sonra anlatacaklarımın ne önemi varki...

İYKİ VARSIN OĞLUM

KAAN YUSUF: İYİKİ VARSIN....

KAAN YUSUF: İYİKİ VARSIN....

İYİKİ VARSIN....

Canım benim.Keyfi yerinde olunca benimde keyfim yerinde oluyor.Amma velakin dün böyle değildi. Çok keyifsizdi,birde artık bir huy edindi gece 2 olmayıca uyumuyor.Dün ilginç bir şey oldu 12 gibi kalkmıştı zaten kalktığında hala uykusunu alamamıştı ama çok durgundu . 1 saat sonra kucağımda yine uyuyakaldı. 2 saat uyudu yine .Uyandığında hiç kucağımdan inmedi omzuma koydu kafasını öyle gezdik evin içinde yarım saat falan.Sonrasında bitmek bilmeyen ağlama krizi.Kesin bir yeri ağrıyodu canım benim sanırım yine o çıkmak bilmeyen dişleri.Çıksada kurtulsak.

Bunlar oğlumun son hallerinden bir demet.Bir ilk günlerdeki resimlerine bakıyorum bir bunlara her geçen günde akıl almaz bir hızla büyüyor kuzum.Seni Çok Seviyorum.....

KAAN YUSUF: DEDEYLE KAAN YUSUF....

KAAN YUSUF: DEDEYLE KAAN YUSUF....

DEDEYLE KAAN YUSUF....

Dün çok güzel geçti bizim için.Aslında sabah bizim için yine rutindi.Uykusuz bir gecenin ardından yine mızırdanarak uyandık 9.30 gibi.Evde ağlayarak baba aradık,babanın işe gittiğine ve akşam geleceğine ikna olduktan sonra tv de bütün kanalları tarayarak her bulduğumuz reklamı gözümüzü kırpmadan tekrar tekrar izledik vs....Sonra tekrar uyku saatimiz geldi.1.30 saatlik bir uykudan sonra babam aradı evdemisin diye veeee 15 dk bir aradan sonra yusufun hiç bitmesini istemeyecek oyun saati babamında rehin alınma saati geldi.Yani babam geldi neşesi görülmeye değerdi hiç oturtmadı bizi.Önce kucağına atladı,sonra salona kosturdu dedeyi top oynadık,müzik açıp dans ettik,tv ünitesinin çekmecelerini dedesinin de desteğini arkasına alarak sınırsızca kurcaladı.Daha sonrada giyinip dedenin arabasıyla meloşun yanına gittik.Annem kuzenlerim gidecekleri için 2 günlüğüne teyzeme gitmişti bizde onların yanına gittik.Benim için çok iyi oldu aklım oradaydı herkes ordaydı hava soğuk olduğu için ben gidememiştim.Kalbim nekadar temizmiş:) Akşam 5.30 gibi dedemizi de alarak evimize geri dödük.Yemek falan yedik ama yemekte de dedenin kucağından inmedi tabi.Yemekten sonrada bitmek bilmeyen şımarıklığıyla dedesini oyun arkadışı etmeye devam etti.Babam gitmek istedi Yusuf ağladı biraz daha oturalım bari dedi babam bu senaryo 4-5 kere daha tekrarlandıktan sonra anlaşıldı bırakmıyacaktı.Ölede oldu.Bunların içinde en komiğide gecenin 3 ne kadar uyumadı gözleri kapanıyor,tam uyudu derken tekrar gözünü açıyor benim kucağımdan hoooop dedenin kucağına .Sanırım gitmesinden korktu.Beraber 3 e kadar dedenin yatağında tv izlediler.orda öle uyuya kaldı yavrum yatağına taşırken bile hissetmedi.Sabah yine erken uyandı tabi busefer doğruca babamın yanına biraz da omzunda keyiff yaptı,kahvaltıdan sonra babamın gitmesi gerekiyordu bi şekilde tv ye daldı babam kaçtı izlemekte olduğu ve çok sevdiği reklam kuşağı bitip evi arayıp dedesini bulamayınca kıyamet koptu.Yavrum benim nasılda sevinmişti dedesi gelince şimdi de mutsuz mutsuz uyuyor bakalım uyanınca ne yapcak.Bugünlerde yine çok huysuz sürekli eli ağzında salyalar akarak geziniyor evin içinde hafif kulakları yine iltihap olmus üzerine bide bu çıkmak bilmeyen dişler eklenince tahmin edin .Ne güzel tam düzene girmişti tekrar eski uykusuz ,sürekli ağlayan,emmek istemeyen ,hiç birşey zaten yemeyen günlerimize geri döndük.Ne yapcam bilmiyorum.Neyse Allah yardımcım olsun bu da geçer elbet taki yeni bir dişe kadar......

GÜLSEMMİ,AĞLASAMMI ????????

Aslında okadar doluyum ki ....

Bugün bir ara güzel olan binbir tane herşeyi kaldırdım rafa,sadece herşeyin en kötüsünden bakarken buldum kendimi.Dedimki kendi kendime Yusufla (vede Tekinle) yaşamak demek mücadele etmek demek,iş için daha çok zamanımın olması demek,kendi hayatıma sorgusuzca özgürce devam etme lüksümün olmaması demek ,bir yere götürürken hep içimden aslında seni götürmesemmi bıraksamda durmassın ki be annecim diye geçirirken bir yandan da beynimde çantama koyacaklarımı (bezleri yedek badilerini pijamalarını vs...)düşünmek demekEn sevdiğim programları izleyememek ,çok gitmek istediğim bir yere gidememek,bir kitaba tam konsantre olmuşken ağlama sesinle hem de en heycanlı yerinde bırakıp okuyamamak,ağlamak istediğimde hep susmak,kaçıp gitmek istediğimde hep kalamak zorunda kalmak :),vesaire vesaire....

Ama anne olmak hemde oğlumun annesi olmak demek bunların beni tükettiğini düşündüğüm bir an ağlayıp ağlayıp içimdekileri atmak,sonrada sahip olduğum bu güzellik için Allahıma şükredip rafa kaldırdığım tüm güzellikleri geri indirip sevmek, öpmek, koklamak demek...

İşte bugün bu karamsarlıklar ve gelgitler içindeyken beni bir kere daha kendime getiren görüntüler.Allahım iyki oğlumu bana verdin ...Sonsuz teşekkürler.....