Bloga son yazımdan 3 gün sonra anneannemi kaybettiğimi öğrendim.Anneannem 82 yaşındaydı ve gayette sağlıklı ve kendine bakan bir insandı.Yılbaşından birkaç gün önce annemle beraber grip olmuşlar ve tüm ısrarlarımıza rağmen gripten doktora gidilmez demişti.Ama iştahı kesildiği için annem ve teyzem zorla hastaneye götürmüşler doktor da hastaneye yatırmayı uygun bulmuştu.Son ana kadar bilinci yerindeydi.Annemle o gün en son saat 3 gibi telde konustuk ama anneanemin sesi anneminkinden daha çok geliyordu bana .2 saat sonra tekin bababm ve annem eve geldiklerinde hiç böle bişey için geldikleri aklıma bile gelmemişti.Şok oldum.Allah rahmet eylesin.Anneannecim seni çok özleyeceğiz....
Annem çok üzüldü.Anneannem son 1 yıldır bizimle kalıyordu.Annemi ençok üzen şey onu zorla doktora götürdüğü için kendini suçlu hissetmesiydi.Kendini hala bir boşlukta hissediyor.Bir müddet bizde orda kaldık.İşte bu fotolarda o günden.Oğlum benim annemin üzüntüsünü anlamış olacak 2 gün böle uyudular.Aslında hiç huyu deildir normalde bile zor uyyan çocuk 3 saat hiç uyanmadan böle uyudu 2 gün boyunca ve annem nereye gittiyse peşinden 1 adım bile ayrılmadı.Normalde emerek uyuyan çocuk hep annemin ayağında uyudu.Sanki onu oyalayarak unutturmak istedi acısını.Canım oğlum eğer bir gün bana bişey olrsa gözüm arkada kalmayacak çünkü sen aileme 2 evlat oldun torun deil.Eminim sen onlara onlarda sana çok iyi bakacak ve birbirinize çok iyi destek olacaksınız.
sizleri çok seviyorum.İyiki varsınız....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder