ÇOK İŞİM VAR ÇOKKK.....

Yapmam gereken okadar çok işim varki.Ama yapmak hiç istemiyor canım.Ne yapmalı bilmem?Çamaşırlar yığıldı yine ütüle beni diye gözlerimin içine bakarken hergün düzeltmekten bıktığım ( oğlum sayesinde ) çamaşır çekmeceleride cabası.Ya hergün günde 3 kez süpürmek zorunda kaldığım salona ne demeli.Yaaa hergün aynı şeyleri yapıyorum ama yine aynı herşey.Yoruldum ve çok sıkıldım artık.Aslında biraz mola vermeli,dinlenmeli,kendini dinlemeli bi süre hazır baharda geliyorken çiçekler,böcekler,miss gibi hava ,bahar rüzgarları eserken sokaklarda neden benim evimdede esmesin.En çok beklediğim şeyde şöyle oğlumla sabah sıcak bastırmadan çıkıp susaka gitmek,güzel bir kahvaltı etmek,o parkta oynarken onu doyasıya seyretmek,oyundan sıkıldığı zaman yürüyerek anneanneye gitmek orda güzel bir ikindi uykusu çekmek uyanıp annemin miss gibi çayını yudumlarken hazırladığı leziz yiyeceklerden yemek çok geç olmadan evimize geri dönmek ve hasretle babamızı beklemek.Sanırım bu saydıklarımın arasında temizlik,düzen,ütü,yemek yapmak gibi terimler geçmedi demi.Zaten gerçekte bu saydıklarımın hepsini bir günde bu kadar özgürce yapmam biraz hayal ,birazı fazla tamamı hayal.Neyse en azından yinede hayal kurabiliyorum.Bu da yeter.Yine de bahar geldiği için içim kıpır kıpır ve kendime söz veriyorum en azından hayal kurmaktan vazgeçmiyeceğim.Hadi bana kolay gelsin...