Eskiden çok eskiden ortaokul-lise-ünüversite yıllarında o kadar çok hayal kurar ve kurduğum hayallerin gerçekleşmesi için okadar çok dua ederdimki şimdi o kurduğum hayallerdeki beyaz atlı prensimle evliyim.Bir zamanlar bana okadar uzaktıki ancak hayallerimde ona kavuşabiliyordum...Neyse bugünlerde düşünürken birden hayallerim geldi aklıma.Eskiden kurduğum hayaller.Ne tuhaftırki birçok olamayacak şey belkide bu düşünce gücüyle olduğunu farkettim.Veeeeeeee okadar uzun zamandır hayal kurmadığımı.Belkide bu günlerde tamda hayal kurma zamanı.Yani şu düşünce gücünü kullanma zamanı.
Ya nedendir bilmiyorum ama ben artık eski ben değilim.Yani tabiki öyle artık evli ve 3 çocuk annesiyim ama kendimle kaldığım zamanlarda sanki yabancı biriyle kalmısım gibi rahatsız bir duygu sarıyor
beni.Sanki ölümüm yaklaşmıs gibi ne hayal edebiliyorum gelecek için nede dua.Oysaki eskiden ençok yaptığım ve yaparken bile çok mutlu olduğum 2 şeydi bunlar.Tekrar eski ben olmak için kolları sıvamak zamanı geldide geçiyor sanırım.Bundan sonra bu bloga her kurduğum hayali yazacağım.Daha sonra gerçekleşip gerçekleşmediğinide paylaşırım.Hem şu düşünme gücümün tekrar işe yarayıp yaramadığını da görmüş oluruz.Umarım hersey hayl kurmak kadar zevkli olur bundan sonra hayatımda.Bu aralar hayatın bana gülümsemesine ve beni tekrar kabullenip bana yeni kapılar açmasına okdar çok ihtiyacım varki....
1 yorum:
merhaba, nasılsınız?
Yorum Gönder